Wat is het digitale productpaspoort?
Het digitale productpaspoort (DPP) is een digitale gegevensset die een product, de onderdelen en de materialen ervan beschrijft. Het maakt informatie over veiligheid, herkomst, materialen, repareerbaarheid en milieuprestaties op gestandaardiseerde wijze toegankelijk. De Europese Commissie omschrijft het als een digitale container voor productgegevens, die bedrijven, consumenten, reparateurs, recyclers en overheden betrouwbare productinformatie biedt.[1]
De rechtsgrondslag is de Verordening ecologisch ontwerp voor duurzame producten (ESPR), Verordening (EU) 2024/1781. Die is sinds 18 juli 2024 van kracht.[2] Ze vervangt de Ecodesignrichtlijn 2009/125/EG en breidt het toepassingsgebied uit van energiegerelateerde producten naar vrijwel alle fysieke goederen op de EU-markt. Uitzonderingen gelden alleen voor enkele gebieden, zoals levensmiddelen, diervoeders en geneesmiddelen.[3]
De ESPR zelf legt niet vast wat een paspoort bevat. Ze schept alleen het kader. Concreet worden de eisen op twee manieren: via productspecifieke gedelegeerde handelingen onder de ESPR of via afzonderlijke EU-wetten. Tot die afzonderlijke wetten behoren de Batterijenverordening (EU) 2023/1542 en de verpakkingsverordening PPWR.[1]
- Veiligheid en herkomst van het product
- Gebruikte materialen en onderdelen
- Repareerbaarheid, hergebruik en recycling
- Milieuprestaties gedurende de levenscyclus
Welke van deze gegevens in een concreet geval verplicht worden, bepaalt de rechtshandeling voor de betreffende productgroep. Het paspoort is dus niet één document voor alle goederen, maar een format dat per productgroep met concrete eisen wordt gevuld.[1]
Welke eisen aan een digitaal productpaspoort voor uw assortiment gelden, hangt af van de productgroep en de rechtshandeling die daarvoor geldt. Deze DPP-eisen moeten afzonderlijk worden getoetst. De digitale behoefteanalyse van ClearoSystems richt zich op de UPV-verplichtingen (EPR) van uw bedrijf en laat zien welke verplichtingen voor registratie, meldingen, systeemdeelname of een gemachtigde voortvloeien uit uw producten, rollen, verkoopkanalen en doellanden.
Hoe hangen register, identificatiecode en QR-code samen?
Het DPP-register is de EU-database waarop het productpaspoortsysteem steunt. Het is sinds 20 juli 2026 in gebruik. Het slaat de unieke productidentificatiecode van elk product op, plus de registratiegegevens die de toepasselijke rechtshandeling voorschrijft. De volledige productgegevens zelf blijven bij de marktdeelnemer of bij een dienstverlener die hij daarvoor heeft ingeschakeld.[1]
- Productgegevens vastleggen: de marktdeelnemer stelt de productgegevens digitaal beschikbaar, volgens de structuur en voorschriften van de toepasselijke rechtshandeling.
- Paspoort registreren: het paspoort wordt in het DPP-register geregistreerd, met de technische gegevens die daar worden gevraagd.
- Gegevensdrager aanbrengen: een fysieke gegevensdrager, zoals een QR-code, wordt op het product, de verpakking of het begeleidende document aangebracht.
- Gegevens bijhouden: de paspoortinformatie blijft gedurende de hele levenscyclus van het product correct.
De gegevensdrager is de brug tussen het fysieke product en het digitale paspoort. Wie de QR-code scant, komt via de unieke identificatiecode bij het paspoort. Welke gebruikersrol welke gegevens mag zien, verschilt per productgroep en rechtshandeling.[4]
Voor geïmporteerde producten kan de registratie ook in de douaneprocedure een rol spelen, bijvoorbeeld bij de inklaring en het in het vrije verkeer brengen. Zo wordt het productpaspoort ook een controle-instrument aan de buitengrens van de EU.[4]
Vanaf wanneer heeft welke productgroep een productpaspoort nodig?
Tot nu toe staat er maar één datum vast. Vanaf 18 februari 2027 hebben batterijen voor elektrische voertuigen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh een batterijpaspoort nodig. De rechtsgrondslag is de Batterijenverordening (EU) 2023/1542.[1]
| Productgroep | Rechtshandeling | Termijn | Status |
|---|---|---|---|
| Bepaalde batterijen (elektrische voertuigen, lichte vervoermiddelen, industrie boven 2 kWh) | Batterijenverordening (EU) 2023/1542 | 18 februari 2027 | bindend[1] |
| IJzer en staal | Gedelegeerde handeling onder de ESPR | 2026 | indicatief[1] |
| Energiegerelateerde producten | Gedelegeerde handelingen onder de ESPR | 2026 tot 2029 | indicatief[1] |
| Textiel, banden, aluminium | Gedelegeerde handelingen onder de ESPR | 2027 | indicatief[1] |
| Meubels | Gedelegeerde handeling onder de ESPR | 2028 | indicatief[1] |
| Matrassen, ICT-producten | Gedelegeerde handelingen onder de ESPR | 2029 | indicatief[1] |
Indicatief betekent: de termijnen voor alle groepen behalve batterijen hangen ervan af wanneer de betreffende gedelegeerde handelingen worden gepubliceerd. De Commissie noemt dit tijdpad uitdrukkelijk voorlopig.[1] Na de vaststelling van een gedelegeerde handeling volgt bovendien een overgangstermijn van ten minste 18 maanden voordat de verplichting ingaat.[4]
Wie moet het productpaspoort opstellen en beschikbaar stellen?
Welke rol het digitale productpaspoort moet opstellen, registreren en bijhouden, bepaalt de betreffende productspecifieke rechtshandeling. De hoofdverantwoordelijkheid ligt doorgaans bij de marktdeelnemer die het betrokken product in de handel brengt of in gebruik neemt. Handelaren, distributeurs, online marktplaatsen en andere actoren kunnen daarnaast eigen verplichtingen hebben om te controleren, te informeren of gegevens beschikbaar te stellen.[4]
- Fabrikanten
- Importeurs
- Gemachtigden
- Handelaren en distributeurs
- Fulfilmentdienstverleners
Vier taken komen in de productspecifieke rechtshandelingen steeds terug: productgegevens digitaal beschikbaar stellen, een fysieke gegevensdrager op het product, de verpakking of het begeleidende document aanbrengen, het paspoort in het DPP-register registreren en de gegevens gedurende de levenscyclus actueel houden. Voor producten waarvoor een toepasselijke rechtshandeling al een digitaal productpaspoort voorschrijft, moet het paspoort beschikbaar en dienovereenkomstig geregistreerd zijn voordat het product in de handel wordt gebracht of in gebruik wordt genomen.[4]
Bij verkoop op afstand komt er een taak bij: online marktplaatsen moeten de productpaspoorten toegankelijk maken wanneer producten op afstand in de EU worden verkocht.[4] Voor handelaren die via online marktplaatsen verkopen, betekent dit dat het paspoort ook een onderwerp wordt op plekken waar nu al UPV-bewijs wordt opgevraagd.
Zolang er voor uw eigen productgroep geen rechtshandeling is vastgesteld, blijft onduidelijk welke gegevens precies worden gevraagd. De overgangstermijn begint pas met die vaststelling, niet met de algemene datum van toepassing van de ESPR.[4]
Wat moeten bedrijven nu voorbereiden?
Uit het tijdpad volgen drie stappen die u nu al kunt zetten, zonder op openstaande rechtshandelingen te hoeven wachten.
- Productgroep indelen: een vaste verplichting bestaat tot nu toe alleen voor bepaalde batterijen, vanaf 18 februari 2027. Voor alle andere groepen geldt het indicatieve tijdpad. Controleer waar uw producten in het werkplan staan en volg de aangekondigde gedelegeerde handelingen.
- Gegevensbasis opbouwen: herkomst, materialen, repareerbaarheid en milieuprestaties liggen nu vaak verspreid over ontwikkeling, inkoop en logistiek. Wie deze gegevens vroeg verzamelt, heeft minder werk wanneer de rechtshandeling voor de eigen groep komt.
- Overgangstermijn inplannen: de termijn van ten minste 18 maanden begint met de vaststelling van de betreffende rechtshandeling. Neem dit mechanisme op in uw interne planning, niet alleen één losse datum.
De details van het batterijpaspoort, zoals welke gegevens de Batterijenverordening precies voorschrijft, komen in een apart artikel aan bod.
Het digitale productpaspoort vult bestaande UPV-verplichtingen aan, maar vervangt ze niet. Voor verpakkingen, elektrische apparaten en batterijen kunnen daar los van verplichtingen gelden voor registratie, meldingen, systeemdeelname en een gemachtigde. Met de digitale behoefteanalyse van ClearoSystems krijgt u een volledig overzicht van deze UPV-verplichtingen per product, rol, verkoopkanaal en doelland. Eisen aan het digitale productpaspoort moeten daar los van worden getoetst.
Veelgestelde vragen
- Vanaf wanneer is het digitale productpaspoort verplicht?
- Dat hangt af van de productgroep. Een vaste datum is er tot nu toe alleen voor batterijen: vanaf 18 februari 2027 hebben batterijen voor elektrische voertuigen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en industriële batterijen met een capaciteit van meer dan 2 kWh een batterijpaspoort nodig. Voor alle andere groepen geldt een indicatief tijdpad, dat afhangt van de vaststelling van de betreffende gedelegeerde handelingen.
- Moet ik als handelaar zelf een productpaspoort opstellen als ik alleen goederen van geregistreerde leveranciers verkoop?
- Dat hangt af van de productgroep en de rol. De hoofdverantwoordelijkheid ligt bij de marktdeelnemers die het product op de EU-markt brengen; afhankelijk van de rechtshandeling kunnen ook distributeurs, handelaren in enge zin en fulfilmentdienstverleners eronder vallen. Wie alleen doorverkoopt, controleert de verplichtingen voor zijn rol in de betreffende rechtshandeling en documenteert de status van zijn leveranciers.
- Wat geldt voor mijn productgroep als de gedelegeerde handeling nog niet is vastgesteld?
- Dan is er nog geen verplichting. Na de vaststelling van de gedelegeerde handeling volgt een overgangstermijn van ten minste 18 maanden. Bedrijven met producten uit de geplande groepen, zoals textiel of meubels, kunnen die tijd gebruiken om hun gegevensbasis op te bouwen.
- Moet het productpaspoort ook beschikbaar zijn bij verkoop via Amazon en andere marktplaatsen?
- Ja, bij verkoop op afstand moeten online marktplaatsen de productpaspoorten toegankelijk maken. Dat ontslaat de marktdeelnemer niet van zijn eigen verplichting: hij stelt het paspoort op, registreert het in het DPP-register en houdt de gegevens actueel.
- Waar worden de gegevens van het productpaspoort opgeslagen?
- Niet centraal in Brussel. Het DPP-register slaat alleen de unieke identificatiecode en registratiegegevens op; de volledige productgegevens blijven bij de marktdeelnemer of een DPP-dienstverlener. Een gegevensdrager zoals een QR-code op het product linkt naar het paspoort.
- Geldt het digitale productpaspoort ook voor verpakkingen?
- De Verordening verpakking en verpakkingsafval (PPWR) is een van de afzonderlijke wetten waarmee eisen voor het productpaspoort kunnen worden vastgelegd. Of en wanneer een paspoort voor verpakkingen concreet verplicht wordt, staat pas vast met de betreffende rechtshandelingen. De verpakkingsregistratie en de systeemdeelname lopen daar los van gewoon door.
- Moet ik als importeur uit een derde land op iets bijzonders letten?
- Geïmporteerde producten uit een productgroep waarvoor al een verplichting tot een digitaal productpaspoort geldt, hebben eveneens een passend productpaspoort nodig voordat ze op de EU-markt komen. De identificatiecode kan in de douaneprocedure worden gecontroleerd; de registratie kan van belang zijn voor de inklaring en het in het vrije verkeer brengen.



